sylwetka absolwenta kierunku zdrowie publiczne

Studia I stopnia

Podstawowym celem kształcenia na studiach pierwszego stopnia z zakresu zdrowia publicznego jest wykształcenie specjalistów posiadających kompetencje niezbędne do kształtowania polityki zdrowotnej, planowania, wdrożenia, monitorowania oraz oceny skuteczności interwencji prozdrowotnych w zakresie wykonawczym, jak również posiadających podstawowe umiejętności związane z zarządzaniem zasobami niezbędnymi do realizacji polityki zdrowotnej państwa na różnych szczeblach organizacyjnych: instytucji samorządowych, rządowych, instytucji pozarządowych oraz organizacji udzielających świadczeń w zakresie zdrowia. Podstawowe umiejętności w zakresie zarządzania stanowią właściwy punkt wyjścia do ich podnoszenia.(np. na drodze studiów II i III stopnia lub podyplomowych). Absolwent powinien być przygotowywany do wypełniania swoich zadań niezależnie od zmieniających się warunków politycznych, ekonomicznych, ekologicznych, gospodarczych, prawnych lub technologicznych. Zatem celami ogólnymi kształcenia na pierwszym stopniu Zdrowia Publicznego jest przygotowanie studentów do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego poprzez:

  1. Dostarczenie wiedzy pozwalającej uzyskać kwalifikacje umożliwiające zatrudnienie absolwenta w zakładach opieki zdrowotnej oraz instytucjach zajmujących się szeroko rozumianą ochroną i promocją zdrowia.
  2. Dostarczenie zaawansowanej wiedzy i kształtowanie umiejętności w zakresie: rozpoznawania biologicznych i środowiskowych uwarunkowań zdrowia człowieka, zbiorowości ludzi oraz wzajemnych między nimi relacji; rozpoznawania biologicznych, środowiskowych, demograficznych, społecznych i psychologicznych zagrożeń zdrowia zbiorowości ludzi; realizowania ustawowych kontroli i ocen stanu sanitarno-epidemiologicznego społeczeństwa i środowiska na szczeblu regionalnym; komunikowania wyników ocen stanu sanitarno-epidemiologicznego jednostkom nadrzędnym; gromadzenia danych o sytuacji zdrowotnej zbiorowości; realizowania programów dotyczących profilaktyki oraz opieki i rehabilitacji psychospołecznej; wdrażania i koordynowania programów oświaty zdrowotnej i promocji zdrowia; gromadzenia danych dotyczących ekonomiki i zarządzania ochroną zdrowia
    w środowisku lokalnym oraz korzystania z fachowego piśmiennictwa obcojęzycznego.
  3. Kształtowanie umiejętności pozwalających uzyskać kompetencje do zajmowania wykonawczych stanowisk w placówkach opieki zdrowotnej; realizowania świadczeń zdrowotnych; pełnienia różnorodnych funkcji związanych z promocją i ochroną zdrowia w instytucjach państwowych, samorządowych, społecznych i prywatnych.

 

Studia II stopnia

Podstawowym celem kształcenia na studiach drugiego stopnia z zakresu zdrowia publicznego jest wykształcenie specjalistów posiadających kompetencje niezbędne do kształtowania polityki zdrowotnej, planowania, wdrożenia, monitorowania oraz oceny skuteczności interwencji prozdrowotnych zarówno w zakresie wykonawczym, jak również posiadających umiejętności związane z zarządzaniem zasobami niezbędnymi do realizacji wytyczonych celów polityki zdrowotnej państwa na różnych szczeblach organizacyjnych: instytucji samorządowych, rządowych, instytucji pozarządowych oraz organizacji udzielających świadczeń w zakresie zdrowia. Kształcenie na kierunku Zdrowie Publiczne zmierza do osiągnięcia przez studentów ważnych umiejętności praktycznych, opartych o wiedzę i praktykę pozwalających na prowadzenie następujących zadań w systemie ochrony zdrowia:

  1. Dokonywania oceny stanu zdrowia oraz określanie potrzeb zdrowotnych populacji
    w oparciu o dostępne wskaźniki, podejmowane badania terenowe i na tej podstawie planowanie i realizacja działań zmierzających do poprawy stanu zdrowia zbiorowości.
  2. Identyfikowania czynników warunkujących zdrowie włącznie z determinantami środowiskowymi, społecznymi, ekonomicznymi, określania ich wpływu na zachowania zdrowotne jednostek i populacji, zdolności do niwelowania wpływu czynników negatywnych poprzez realizowanie polityki prozdrowotnej opartej m.in. o realizację programów profilaktycznych, inicjowanie działań instytucjonalnych, międzyinstytucjonalnych itp.
  3. Skutecznego kształtowania polityki zdrowotnej na szczeblu gminy, powiatu, województwa i kraju (współpraca z administracją na szczeblu samorządowym
    i centralnym, organami przedstawicielskimi, instytucjami odpowiedzialnymi za kontraktowanie i finansowanie świadczeń zdrowotnych, korporacjami zawodowymi, organizacjami pozarządowymi, organizacjami międzynarodowymi, prasą, radiem
    i telewizją jak również stowarzyszeniami samopomocowymi organizowanymi przez osoby chore lub zagrożone chorobą).
  4. Właściwej interpretacji i prawidłowego stosowania obowiązujących norm prawnych
    w obszarze funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej oraz w relacji z pacjentem,
    w szczególności powinności zawodowych, praw pacjenta i samorządu zawodowego.
  5. Analizy i interpretacji danych liczbowych i wskaźników przygotowanych w systemie obowiązującej sprawozdawczości oraz danych z badań specjalnie prowadzonych przez instytucje krajowe i międzynarodowe.
  6. Samodzielnego przygotowania i prowadzenia badań pozwalających na ocenę stanu zdrowia określonych grup ludności, a także badania zjawisk mających wpływ na zdrowotność albo związanych ze zdrowotnością w tym zaprojektowania kwestionariusza, założenia bazy danych i przygotowania ich do analizy statystycznej oraz przeprowadzenie obliczeń przy użyciu pakietu statystycznego, zinterpretowanie wyników, a także dobór sposobu ich przedstawienia oraz posługiwania się komputerem w codziennej praktyce zawodowej.
  7. Prowadzenia własnej działalności gospodarczej w obszarze promocji zdrowia ze szczególnym uwzględnieniem profilaktyki chorób i zagrożeń zdrowotnych oraz restytucji zdrowia.
  8. Szkolenia kadry w dziedzinie zdrowia publicznego.
  9. Prowadzenia własnej działalności gospodarczej w obszarze promocji zdrowia ze szczególnym uwzględnieniem profilaktyki chorób i zagrożeń zdrowotnych oraz restytucji zdrowia.
  10. Samodzielnego przygotowywania i kierowania programami i projektami profilaktycznymi i leczniczymi oraz przygotowania przekazu medialnego tych zagadnień. Przedstawienia wyników badań naukowych w postaci prezentacji, referatu zawierających opis i uzasadnienie celu pracy, przyjętą metodologię, wyniki oraz ich znaczenie na tle innych podobnych badań.
  11. Dobrego komunikowania się i prowadzenia negocjacji, przygotowania „business- planów”, ofert i umów związanych z funkcjonowaniem placówek (programów) opieki medycznej lub placówek działających na rzecz zdrowia poprzez nabycie umiejętności kierowania i porozumiewania się w językach obcych z zespołami ludzkimi oraz korzystania z obcojęzycznej literatury fachowej.
  12. Przygotowanie do umiejętności wyszukiwania i oceny wiarygodności źródeł informacji i dowodów naukowych, umiejętności przeprowadzania krytycznej analizy i interpretacji publikacji naukowych, ekspertyz i raportów z zakresu zdrowia publicznego.
  13. Kształtowanie umiejętności rozwiązywania złożonych i nietypowych problemów pozwalających uzyskać kompetencje do zajmowania kierowniczych stanowisk w:
  • podmiotach leczniczych tj. placówki ambulatoryjnej opieki zdrowotnej, szpitale, oddziały dzienne, hospicja, zakłady psychiatryczne, sanatoria, placówki lecznictwa uzdrowiskowego, zakłady opiekuńczo-lecznicze, stacje
    i punkty krwiodawstwa, zakłady pomocy i opieki społecznej, prywatne kliniki, centra zdrowia i urody;
  • Administracji rządowej (na poziomie centralnym oraz wojewódzkim) oraz samorządowej – Ministerstwie Zdrowia, Urzędach Wojewódzkich, Urzędach Miasta i Gminy w Działach Oświaty Zdrowotnej i Zdrowia, Regionalnych Ośrodkach lub Centrach Zdrowia Publicznego; • Sektorze edukacyjnym – szkoły promujące zdrowie, szkoły medyczne, szkolnictwo specjalne, świetlice socjoterapeutyczne; niezbędne są tutaj uprawnienia pedagogiczne;
  • Nadzorze sanitarno-epidemiologicznym – Państwowej Inspekcji Sanitarnej,
    w działach promocji zdrowia, higieny komunalnej, żywienia, epidemiologii, transportu, higieny szkolnej;
  • Instytucjach akademickich i badawczych jako wykonawca programów ochrony zdrowia / wykładowca w ramach programów edukacji
    zdrowotnej;
  • Instytucjach ubezpieczeń zdrowotnych i społecznych;
  • Instytucjach działających na rzecz ochrony środowiska naturalnego; Systemie Ratownictwa Medycznego jako organizatorzy i osoby kierujące;
  • Organizacjach pozarządowych: stowarzyszeniach i fundacjach;
  • Branży farmaceutycznej w działach promocji zdrowia przy tworzeniu programów edukacyjnych i profilaktycznych, na stanowiskach przedstawicieli medycznych;
  • Mediach (promocja zdrowia, edukacja prozdrowotna);
  • Zakresie realizacji programów finansowanych ze środków UE, szczególnie dla osób znających języki obce oraz zagadnienia polityki zdrowotnej Unii Europejskiej;
  • Sektorze ubezpieczeń zdrowotnych i zarządzania ryzykiem;
  • Zarządzaniu zmianą w procesie przekształceń istniejących podmiotów leczniczych;
  • Doradztwie podmiotom prywatnym, organizacjom i samorządom przy procesach inwestowania w usługi zdrowotne;
  • Działach metodyczno-organizacyjnych placówek i jednostek opieki zdrowotnej;
  • We własnych prywatnych ośrodkach medycznych (salony SPA lub odnowy biologicznej).

Celem działalności Wydziału Lekarskiego i Nauk o Zdrowiu jest rozwijanie i wspieranie aktywnego i wszechstronnego udziału studentów i absolwentów w życiu Uczelni
i społeczeństwa oraz przygotowanie absolwentów do osiągania sukcesów i świadomego kierowania rozwojem personalnym i zawodowym. Koncepcja kształcenia uwzględnia potrzeby krajowego i europejskiego rynku pracy w oparciu o monitorowanie losów absolwentów oraz zmian demograficznych. Stały wzrost w społeczeństwie odsetka osób w wieku podeszłym
i występowania zjawiska wielochorobowości stwarza potrzebę wyksztalcenia odpowiedniej liczby wysoko wyspecjalizowanych pracowników zdrowia publicznego przygotowanych do szeroko zakrojonych działań na rzecz promocji zdrowia ze szczególnym uwzględnieniem zapobiegania chorobom.